Zagadnienia

4. Zbiory przybliżone

4.1. Zbiory przybliżone

4.1.1. Wprowadzenie do teorii zbiorów przybliżonych

4.1.1.1. Systemy informacyjne i tablice decyzyjne

  • Teoria zbiorów przybliżonych została wprowadzona w latach 80-tych przez prof. Zdzisława Pawlaka.

  • Głównym celem jest dostarczanie narzędzi dla problemu aproksymacji pojęć (zbiorów).

  • Zastosowania w systemach decyzyjnych:

    • Redukcja danych, selekcja ważnych atrybutów;

    • Generowanie reguł decyzyjnych;

    • Odkrywanie wzorców z danych: szablony, reguły asocjacyjne;

    • Odkrywanie zależności w danych.

\block

Definicja Jest to para S=U,A, gdzie

  • U – skończony niepusty zbiór obiektów (ang. cases, states, patients, observations …);

  • A – skończony, niepusty zbiór atrybutów. Każdy a∈A odpowiada pewnej funkcji a:U→Va zwanej wartościowaniem, gdzie Va jest nazwana dziedziną atrybutu a.

Dla B⊆A, definiujemy

  • B-sygnatura obiektu x∈U (ang. B-information vector) jako

    i⁢n⁢fB⁢x=a,a⁢x:a∈B
  • Zbiór sygnatur względem B o obiektach z U (ang. B-information set):

    I⁢N⁢F⁢S=i⁢n⁢fB⁢x:x∈U

Tablica decyzyjna powstaje ze zwykłych tablic danych poprzez sprecyzowanie:

  • Atrybutów (nazwanych warunkowymi): cechy, których wartości na obiektach są dostępne, np. pomiary, parametry, dane osobowe, …

  • Decyzji (atrybut decyzyjny):, t.j. cecha “ukryta” związana z pewną znaną częściowo wiedzą o pewnym pojęciu:

    • Decyzja jest znana tylko dla obiektów z (treningowej) tablicy decyzyjnej;

    • Jest podana przez eksperta (np. lekarza) lub na podstawie późniejszych obserwacji (np. ocena giełdy);

    • Chcemy podać metodę jej wyznaczania dla dowolnych obiektów na podstawie wartości atrybutów warunkowych na tych obiektach.

\columns\column

4.5cm Przedstawiona tablica decyzyjna zawiera:

  • 8 obiektów będących opisami pacjentów

  • 3 atrybuty: Headache Muscle pain, Temp.

  • Decyzję stwierdzącą czy pacjent jest przeziębiony czy też nie. lub nie

\column

8cm \example

U Ból głowy Ból mięśni Temp. Grypa
p1 Tak Tak N Nie
p2 Tak Tak H Tak
p3 Tak Tak VH Tak
p4 Nie Tak N Nie
p5 Nie Nie H Nie
p6 Nie Tak VH Tak
p7 Nie Tak H Tak
p8 Nie Nie VH Nie

Dane są obiekty x,y∈U i zbiór atrybutów B⊂A, mówimy, że

  • x,y są rozróżnialne przez B wtw, gdy istnieje a∈B taki, że a⁢x≠a⁢y;

  • x,y są nierozróżnialne przez B, jeśli one są identyczne na B, tzn. a⁢x=a⁢y dla każdego a∈B;

  • xB = zbiór obiektów nierozróżnialnych z x przez B.

  • Dla każdych obiektów x,y:

    • albo xB=yB;

    • albo xB∩yB=∅.

  • Relacja

    x⁢⁢I⁢N⁢DB⁢⁢y:=x,y⁢ są nierozróżnialne przez ⁢B

    jest relacją równoważności.

  • Każdy zbiór atrybutów B⊂A wyznacza podział zbioru obiektów na klasy nierozróżnialności.

Dla B=B⁢ó⁢l⁢g⁢ł⁢o⁢w⁢y,B⁢ó⁢l⁢m⁢i⁢ę⁢ś⁢n⁢i

\columns\column

4.5cm

  • obiekty p⁢1,p⁢2,p⁢3 są nierozróżnialne;

  • są 3 klasy nierozróżnialności relacji I⁢N⁢DB:

    • p⁢1B=p⁢1,p⁢2,p⁢3

    • p⁢4B=p⁢4,p⁢6,p⁢7

    • p⁢5B=p⁢5,p⁢8

\column

8cm \example

U Ból głowy Ból mięśni Temp. Grypa
p1 Tak Tak N Nie
p2 Tak Tak H Tak
p3 Tak Tak VH Tak
p4 Nie Tak N Nie
p5 Nie Nie H Nie
p6 Nie Tak VH Tak
p7 Nie Tak H Tak
p8 Nie Nie VH Nie

  • Każdy zbiór obiektów X (np. klasa decyzyjna, pojęcie) może być opisany za pomocą atrybutów ze zbioru B dokładnie lub w przybliżeniu

    • dokładny opis: jeśli X jest sumą pewnych klas nierozróznialności definiowanych przez B (ZBIORY DOKŁADNE)

    • przybliżony opis: w przeciwnym przypadku (ZBIORY PRZYBLIŻONE)

  • W obu przypadkach X może być opisany przez 2 “dokładne zbiory” zwane dolną i górną aproksymacją zbioru X

    B¯⁢X=x:xB⊂X⁢⁢B¯⁢X=x:xB∩X≠∅
  • Obszar brzegowy (ang. B-boundary region) pojęcia X zawiera obiekty, dla których nie możemy jednoznacznie zdecydować czy należą one do X czy nie na podstawie atrybutów z B

  • Obszar wewnętrzny (ang. B-inside region of X) zawiera obiekty, które możemy pewnie klasyfikować jako elementy pojęcia X mając do dyspozycji atrybuty z B.

  • Zbiór jest przybliżony (ang. rough set) jeśli obszar brzegowy jest niepusty, w przeciwnym przypadku zbiór jest nazwany dokładny (ang. crisp set).

\columns\column

6cmNiech B=a1,a2 <2-> \onslide

IND(B)={1,2,s⁢u⁢n⁢n⁢y,h⁢o⁢t
3,13,o⁢v⁢e⁢r⁢c⁢a⁢s⁢t,h⁢o⁢t
4,10,14,r⁢a⁢i⁢n⁢y,m⁢i⁢l⁢d
5,6,r⁢a⁢i⁢n⁢y,c⁢o⁢o⁢l
8,11,s⁢u⁢n⁢n⁢y,m⁢i⁢l⁢d
{7},{9},{12}}
\onslide

<3-> Chcemy aproksymować pojęcie definiowane przez klasę decyzyjną (play=no)

X=C⁢L⁢A⁢S⁢Sn⁢o=1,2,6,8,14
\onslide

<4-> Aproksymacje pojęcia X:

LB⁢X=1,2
UB⁢X=1,2,5,6,8,11,4,10,14
\onslide

<5-> Reguła pewna:

If ⁢B⁢x=s⁢u⁢n⁢n⁢y,h⁢o⁢t⁢then ⁢d⁢x=n⁢o

\column

5.4cm \onslide<1->

A∣ a1 a2 a3 a4∣ d
ID∣ outlook temp. hum. windy∣ play
1∣ sunny hot high FALSE∣ no
2∣ sunny hot high TRUE∣ no
3∣ overcast hot high FALSE∣ yes
4∣ rainy mild high FALSE∣ yes
5∣ rainy cool normal FALSE∣ yes
6∣ rainy cool normal TRUE∣ no
7∣ overcast cool normal TRUE∣ yes
8∣ sunny mild high FALSE∣ no
9∣ sunny cool normal FALSE∣ yes
10∣ rainy mild normal FALSE∣ yes
11∣ sunny mild normal TRUE∣ yes
12∣ overcast mild high TRUE∣ yes
13∣ overcast hot normal FALSE∣ yes
14∣ rainy mild high TRUE∣ no

\onslide

<5-> Reguły przybliżone:

If ⁢B⁢x=r⁢a⁢i⁢n⁢y,c⁢o⁢o⁢l⁢then ⁢d⁢x=n⁢o
If ⁢B⁢x=r⁢a⁢i⁢n⁢y,m⁢i⁢l⁢d⁢then ⁢d⁢x=n⁢o
If ⁢B⁢x=s⁢u⁢n⁢n⁢y,m⁢i⁢l⁢d⁢then ⁢d⁢x=n⁢o
\block

Jakość aproksymacji (ang. accuracy of approximation)

αB⁢X=B¯⁢XB¯⁢X
  • 0≤αB⁢X≤1

  • Jeśli αB⁢X=1, to zbiór X jest dokładnie definiowany przez B;

  • Jeśli αB⁢X<1, to zbiór X jest aproksymacyjnie definiowany przez B;

4.1.1.2. Redukty

  • W systemach decyzyjnych, nie wszystkie atrybuty są potrzebne do procesie podejmowania decyzji;

  • Chcemy wybrać pewne podzbiory atrybutów niezbędnych do tego celu;

  • Redukty to minimalne podzbiory atrybutów zachowujących charakterystykę całego zbioru atrybutów.

  • W teorii zbiorów przybliżonych, istnieją co najmniej 2 pojęcia reduktów: informacyjne i decyzyjne.

\block

Definicja reduktu informacyjnego Zbiór atrybutów B⊂A nazywamy reduktem tablicy decyzyjnej A wtw, gdy

  • B zachowuje rozróżnialność zbioru A:

    t.j. dla dowolnych obiektów x,y∈U,

    jeśli x,y są rozróżnialne przez A, to są również rozróżnialne przez B

  • B jest niezredukowalny:

    tzn. żaden właściwy podzbiór B nie zachowuje rozróżnialności zbioru A (t.j., B jest minimalny pod względem rozróżnialności)

\block

Definicja reduktu decyzyjnego Zbiór atrybutów B⊂A nazywamy reduktem tablicy A wtw, gdy

  • B zachowuje rozróżnialność zbioru A względem decyzji d⁢e⁢c:

    t.j. dla dowolnych obiektów x,y∈U,

    jeśli d⁢e⁢c⁢x≠d⁢e⁢c⁢y i x,y są rozróżnialne przez A, to są również rozróżnialne przez B

  • B jest niezredukowalny:

    tzn. żaden właściwy podzbiór B nie zachowuje rozróżnialności zbioru A (B jest minimalny pod względem rozróżnialności)

  • R⁢E⁢D⁢S= zbiór wszystkich reduktów tablicy decyzyjnej S;

  • Jeśli S=U,A∪d⁢e⁢c i A=n to

    R⁢E⁢D⁢S≤nn/2
  • rdzeń: zbiór atrybutów będących we wszystkich reduktach

    K=⋂B∈R⁢E⁢D⁢SB.
  • Znaleźć rdzeń danej tablicy decyzyjnej;

  • Znaleźć jakiś redukt;

  • Znaleźć krótkie redukty;

  • Znaleźć długie redukty.

4.1.2. Złożoność problemu szukania reduktów

\onslide

<1-2> Problem najkrótszego reduktu \block

Dane:

Tablica decyzyjna S=U,A∪d⁢e⁢c;

Szukane:

“najkrótszy redukt tablicy decyzyjnej S”, tzn. taki redukt decyzyjny B∈RED⁢S,d⁢e⁢c, że

∀X∈RED⁢S,d⁢e⁢cB≤X
\onslide

<2> Twierdzenie Problem szukania najkrótszego reduktu jest NP-zupełny. \block

  • <+-| alert@+> Ogólnie musimy pokazać, że jakiś znany NP-zupełny problem jest “łatwiejszy” od problemu najkrótszego reduktu;

  • <+-| alert@+> Wybierzmy problem minimalnego pokrycia wierzchołkami:

    “Dany jest graf G=V,E. Znaleźć minimalny zbiór wierzchołków X⊂V o takiej własności, że każda krawędź z E posiada co najmniej jeden z końców w X.”

  • <+-| alert@+> Wielomianowa transformacja:

    \onslide

    <4->

    5-⟹\onslide

    S⁢G av1 av2 av3 av4 av5 a*
    x* 0 0 0 0 0 0
    ue1 1 1 0 0 0 1
    ue2 1 0 0 1 0 1
    ue3 0 1 0 0 1 1
    ue4 0 1 0 1 0 1
    ue5 1 0 1 0 0 1
    ue6 0 0 1 0 1 1

  • <+-> Można też pokazać, że problem najkrótszego reduktu jest “łatwiejszy” niż znany problem “Minimal Hitting Set” (minimalny zbiór przecinający?)

    • Dane: Zbiór S i rodzina jego podzbiorów S1,S2,…,Sn. Zbiór X⊂S nazywamy zbiórem przecinającym, jeśli X ma niepuste przecięcie z każdym ze zbiorów S1,S2,…,Sn.

    • Szukane: minimalny zbiór przecinający.

  • <+-> Te problemy są obliczeniowo równoważne!

    Czyli każdy algorytm dla jednego problemu można przeksztalcić w czasie wielomianowym na odpowiedni algorytmu dla drugiego problemu, który posiada te same cechy zlożonościowe.

Treść automatycznie generowana z plików źródłowych LaTeXa za pomocą oprogramowania wykorzystującego LaTeXML.

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Projekt współfinansowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i przez Uniwersytet Warszawski.